Siz də kiçik qutunun içərisində, görmək istədiklərinizdən, yaşamaq istədiklərinizdən, hiss etmək istədiklərinizdən uzaq bir yerdə, xəyalları xəyal olaraq qalmağa məhkum edərək yaşayırsınız? Addım atmağa qorxursunuz, cəmiyyətin qarmaqarışıq səslərilə iç səsinizi boğaraq. İçimizdən gələn səsləri susdurmaqla məhv oluruq. Biz, biz olmuruq, arzularımız olmadan. Qorxularımız böyük hasarlardır yolumuzda. Amma aşa bilərik, kimlər aşdı o hasarları.
Qorxunu necə silaha çevirə bilərsiniz?